ในปี 2568 ที่ผ่านมา มูลนิธิดับเบิ้ลยูดับเบิ้ลยูเอฟ ได้สนับสนุนโครงการที่มุ่งศึกษาการยอมรับของชุมชนและภัยคุกคามต่อการนำเสือโคร่งกลับคืนสู่ธรรมชาติในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ พื้นที่อนุรักษ์ขนาดใหญ่กว่า 1,560 ตารางกิโลเมตรแห่งนี้ถือเป็นหัวใจของผืนป่าอีสานตะวันตก และมีบทบาทสำคัญต่อความหลากหลายทางชีวภาพในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย โดยภูมิประเทศเป็นที่ราบสูงและเทือกเขาสลับซับซ้อน ทำให้เกิดความหลากหลายของป่าไม้ จึงทำให้พื้นที่นี้เป็นถิ่นอาศัยของสัตว์ป่าขนาดใหญ่ เช่น ช้าง กระทิง และสัตว์กีบ อีกทั้งยังเป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพสูงในการฟื้นฟูประชากรเสือโคร่งและเหยื่อ
แม้ในอดีตพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียวเคยเผชิญแรงกดดันจากการทำไม้เชิงพาณิชย์ การขยายตัวของเกษตรกรรม และความขัดแย้งทางการเมือง แต่หลังจากสถานการณ์คลี่คลาย ผืนป่าแห่งนี้ได้ฟื้นตัวอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ทศวรรษ 2530 และกลับมาเป็นพื้นที่อนุรักษ์ที่อุดมสมบูรณ์ มีการบันทึกการกลับมาของสัตว์ป่าหลายชนิด รวมถึงหลักฐานการปรากฏตัวของเสือโคร่ง จนได้รับการยกระดับเป็น อุทยานมรดกอาเซียนในปี 2566
โครงการฯ ได้มุ่งศึกษาปัจจัยทางสังคม เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อมที่มีผลต่อการยอมรับของชุมชนรอบเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว โดยใช้แบบจำลอง Bayesian Belief Networks ร่วมกับการสัมภาษณ์และการวิเคราะห์เชิงพื้นที่ เพื่อสร้างองค์ความรู้และข้อเสนอเชิงนโยบายที่สามารถนำไปใช้ฟื้นฟูประชากรเสือโคร่งและการบริหารจัดการพื้นที่อนุรักษ์อย่างยั่งยืน รวมถึงการสัมภาษณ์กลุ่มและรายบุคคล เพื่อสะท้อนทัศนคติ ความเชื่อ และบรรทัดฐานทางสังคมของชุมชน รวมถึงการจัดทำแผนแบบมีส่วนร่วม เพื่อระบุพื้นที่เสี่ยงและแนวทางการจัดการที่เหมาะสม นอกจากนี้ยังมีการสื่อสารและประสานงานกับหน่วยงานภาครัฐและชุมชนในพื้นที่ เพื่อสร้างความเข้าใจร่วมกันตั้งแต่ระยะเริ่มต้นของโครงการฯ
ผลการดำเนินงาน ได้แก่ การพัฒนาแบบจำลองเพื่อประเมินระดับการยอมรับของชุมชน การจัดทำเครื่องมือสัมภาษณ์ทั้งแบบกลุ่มและรายบุคคล การสื่อสารกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่ และการยื่นขอรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์ต่อคณะกรรมการจริยธรรมของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ยังอยู่ในระหว่างการพิจารณาต่อไป
